Soms verandert er niets. Behalve hoe jij ernaar kijkt.

13 sep

Onze dochter Lizet (17) is fervent Beatlesfan. Net als haar opa. En eerlijk is eerlijk, I like ‘m too. 😉

Pas geleden kreeg ze van mijn vader een oud boek met songteksten van The Beatles. Zijn eigen exemplaar. Zo'n boek waar je vanzelf doorheen blijft bladeren.

Een boek vol met prachtige (song)teksten. Tijdens het doorbladeren, stuitte ik op op de tekst van Rain. Een nummer dat ik eerlijk gezegd nauwelijks kende.

En terwijl ik de tekst las, bleef ik hangen bij een paar regels. Over wat er gebeurt “when it starts to rain”, maar ook “when the sun shines”. Regen of zonneschijn, de reactie erop zit voor een belangrijk deel in hoe je ernaar kijkt.

Of zoals The Beatles het zelf samenvatten:

“...it's just a state of mind.”

Daar bleef ik als coach toch even bij hangen.

Want hoeveel invloed heeft de manier waarop je naar een situatie kijkt eigenlijk op hoe je die ervaart?

Regent het echt of denk je dat het regent?

We zijn de hele dag bezig situaties te interpreteren.

Je leidinggevende reageert kort op een voorstel. Hij vindt het vast niets.

Je ziet een interessante vacature. Daar heb ik niet genoeg ervaring voor.

Je wilt iets veranderen in je werk. Maar daar zit mijn werkgever waarschijnlijk helemaal niet op te wachten.

Voor je het weet, wordt een gedachte een feit. En gaan we er ook naar handelen.

Of juist niet.

In Rain wordt dat bijna letterlijk omgedraaid. Als het begint te regenen, zoeken we beschutting. Als de zon schijnt, vinden we het goed. Maar hoeveel daarvan wordt bepaald door wat er gebeurt en hoeveel door de betekenis die wij eraan geven?

Je kunt van regen geen zonneschijn maken

En dat hoeft ook niet.

Niet iedere situatie wordt beter door er simpelweg anders naar te kijken. Soms regent het gewoon. Soms zijn omstandigheden lastig, is iets daadwerkelijk niet mogelijk of heb je ergens weinig invloed op.

Persoonlijke ontwikkeling betekent wat mij betreft dan ook niet dat je overal maar iets positiefs van moet maken.

Wel kan het interessant zijn om jezelf af te vragen:

Wat is er feitelijk aan de hand en wat heb ik daar zelf van gemaakt?

Juist dat onderscheid kan ruimte geven.

Rain or shine?

Een situatie kan voor de één voelen als regen en voor de ander als zonneschijn.

Waar de één bij een reorganisatie vooral onzekerheid ziet, ziet een ander misschien een kans om eindelijk iets anders te gaan doen. Waar de één denkt dit kan ik niet, denkt een ander dit heb ik nog nooit gedaan. De situatie hoeft daarvoor niet anders te zijn.

Dat betekent niet dat het ene perspectief beter is dan het andere.

Maar het is wel interessant om te onderzoeken welk perspectief jou helpt.

Als je steeds vanuit dezelfde gedachte naar een situatie kijkt, zie je vaak ook dezelfde oplossingen. Of vooral de redenen waarom iets níét kan.

Dat is ook wat er regelmatig gebeurt in coaching. Niet omdat een coach vertelt dat je de regen voortaan als zonneschijn moet zien. Wel door vragen te stellen die je helpen om je eigen aannames te onderzoeken.

En hoe zit dat bij jou?

Denk eens aan iets waar je op dit moment tegenaan loopt.

Schrijf op wat er feitelijk aan de hand is.

Schrijf vervolgens op wat jij denkt dat die situatie betekent.

En stel jezelf dan één laatste vraag:

Hoeveel van dat tweede lijstje weet ik eigenlijk zeker?

Misschien verandert de situatie daarmee helemaal niet.

Rain or shine.

Soms zit het verschil in hoe je ernaar kijkt.